Deze winter was het een stuk natter dan de andere jaren. Dat was wel wennen: voor een wandeling of fietstochtje naar de Regenradar kijken. En na de regenbuien koelde het vaak af, zodat ik de eeuwige "thé à la menthe" in de strandtent soms inruilde voor een "chocolat chaud". Maar verder de gebruikelijke ingrediënten: fietsen, wandelen op het weidse strand, spelen in de Atlantische golven, de relaxte sfeer met lieve mensen die leven en laten leven, de vlooienmarkt Joutiya, de Medina met het bastion, de spectaculaire zonsondergangen en lekker eten... En de paarden.
De perfecte verjaardag zag er zo uit:
En dan was er nog Éclair, een nieuwe donkere schimmel die nog geen naam had. Mij werd gevraagd er één te verzinnen en direct dacht ik aan mijn pony. De naam beviel eigenaar Miloud, zodat ik na 50 jaar weer op een Éclair door de duinen galoppeerde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten