Essaouira 3

 

Deze winter was het een stuk natter dan de andere jaren. Dat was wel wennen: voor een wandeling of fietstochtje naar de Regenradar kijken. En na de regenbuien koelde het vaak af, zodat ik de eeuwige "thé à la menthe" in de strandtent soms inruilde voor een "chocolat chaud". Maar verder de gebruikelijke ingrediënten: fietsen, wandelen op het weidse strand, spelen in de Atlantische golven, de relaxte sfeer met lieve mensen die leven en laten leven, de vlooienmarkt Joutiya, de Medina met het bastion, de spectaculaire zonsondergangen en lekker eten... En de paarden.

De perfecte verjaardag zag er zo uit:

En dan was er nog Éclair, een nieuwe donkere schimmel die nog geen naam had. Mij werd gevraagd er één te verzinnen en direct dacht ik aan mijn pony. De naam beviel eigenaar Miloud, zodat ik na 50 jaar weer op een Éclair door de duinen galoppeerde.

Essaouira 2

Hoewel ik me had voorgenomen iedere winter ergens anders heen te gaan, was "Sawira" zoals locals zeggen absoluut voor herhaling vatbaar. Terwijl ik vorig jaar nog wel enige tijd nodig had om te ontdekken hoe alles werkt (fiets huren, boodschappen en het contante geld) was het nu alsof ik nooit weg was geweest. 

Mede door het warme welkom van de contacten van vorig jaar. Dit ondanks dat ik met de meesten niet anders kan communiceren dan in een rare mengeling van Engels, Spaans, Frans en 3 woorden Arabisch. Maar net als vroeger in Puerto Naos worden overwinteraars herkend :-}

Foto's maken doe ik nog minder dan vorig jaar, maar hierbij weer een kleine impressie:

Essaouira

Na mijn vertrek van La Palma in 2019 waren de eerste Nederlandse winters nog wel spannend en exotisch. Bovendien had het settelen daar wat voeten in de aarde, want woningmarkt. Maar deze winter ben ik toch gevlucht voor kou, vocht en duisternis rond de winter solstice. In september was ik al klaar met het Kikkerlandse klimaat en besteedde de vele regenachtige middagen aan een grondige studie naar een geschikt winterverblijf. Het werd Essaouira, een havenstad in Marokko. Er zijn geen directe vluchten vanuit Nederland, maar het weerzien met Marrakesh was na  5 jaar helemaal geen straf.

Essaouira is een gemoedelijk stadje met vriendelijke bewoners, die nagenoeg altijd lachen en je groeten op straat. "Leven en laten leven" staat er hoog in het vaandel, vrouwen in burka's en toeristen in blote topjes lopen hier gezellig door elkaar. Fascinerend in dit soort contreien vind ik hoe nieuwe ontwikkelingen moeiteloos samengaan met oude tradities, waardoor het exotische karakter en het eigene behouden blijft. Met de aangename temperatuur, de uitgestrekte stranden, milde golven en heerlijk eten is het heel goed uit te houden.

Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden, dus hieronder een kleine foto-impressie. Voor praktische reistips verwijs ik graag naar Explore Essaouira.