Het einde van het papieren tijdperk

Hoe graag ik het ook anders zou zien: het gebruik van papier blijkt een hardnekkige gewoonte. Aan de ene kant heb ik weer 2 stappen kunnen zetten richting een digitaal leven, maar aan de andere kant werd er ook weer gevraagd om papier.

Na jaren verzoekjes aan afzenders om brieven en andere informatie toch vooral digitaal, dus sneller en directer, te sturen werd mijn postbus in Den Haag alsmaar leger. De laatste 2 jaar werken met name de (Nederlandse) overheid, gemeente en allerlei andere instanties mee en bleef er zo weinig papier over dat een correspondentieadres niet meer nodig is.

Mijn live aanwezigheid in Den Haag was een mooi moment om het op te doeken en persoonlijk de sleuteltjes in te leveren.

Vorig jaar heb ik tijdens het verblijf bij MESK (Magda, Eric en Servin K.) een selectie uit mijn foto-albums gesloopt, die ik dit jaar heb gescand. De verhuisdoos foto-albums belandde vorige zomer al in de Maarssenbroekse kliko, het stapeltje foto´s volgde deze zomer. 

Daar zat nog een leuke Polaroid bij uit de tijd dat ik zelf ook nog omgeven was door stapels papier, potloden en niet zulke mobiele telefoons op het Projectburo Vaillantlaan.

Toch ontkom ik nog niet helemaal aan dode bomen en dat is niet alleen omdat de Spaanse overheid en andere instanties technologisch diep in de tachtiger jaren blijven hangen.

Voor de regenachtige Haagse middagen had ik een klusje voor MeesterBerry, een notitieblok voor de huiswerkklas. Verbazing alom, doen die kinderen tegenwoordig dan niet alles op een iPad of laptop?

Hierbij het resultaat, een A5-je in de subtiele MeesterBerry huisstijl, naar alle waarschijnlijk mijn laatste drukwerk-klus.

Weer terug van weggeweest en PowerStrips

Twintig jaar geleden werd ik er al voor gewaarschuwd dat vermoeidheidsklachten je niet vrijwaren van de gewone ouderdomskwaaltjes. Met andere woorden, heb je een keer energie, functioneren bepaalde lichaamsdelen niet zoals ze voorheen deden. In mijn geval mijn knieën. Het risico op een vicieuze cirkel door te weinig beweging wordt daardoor alleen maar steeds groter.

Echt vakantie zou ik mijn zomerse uitstapjes naar Kikkerland niet willen noemen, maar het is behalve gezellig om iedereen weer even te zien, ook altijd erg nuttig. Door tegen de wind in fietsen en huizen met te veel trappen werd ik daar nog meer dan hier met mijn neus op de feiten, of liever mijn versleten knieën gedrukt.

Dankzij een Partner Ontmoetingsdag van het Wholism Project waren daar ineens de PowerStrips™, een medisch hulpmiddel voor verlichting van pijn en andere klachten. Het bijzondere is dat er niet zo heel veel therapieën en geneesmiddelen te combineren zijn met de behandelingen van het Project, maar de PowerStrips wel. Direct een pakje gekocht en plakken maar….

Al de eerste paar dagen merkte ik duidelijk verschil, vooral in het fietsen tegen de wind en bruggen, lopen en zelfs traplopen. Overigens heb ik geen pijn, maar een disfunctie in de zin van stabiliteit, kracht en niet kunnen buigen, wat betekent dat de Powerstrips meer doen dan simpelweg het “verdoven" van pijn. Tegelijkertijd gebeurde er veel meer in mijn lichaam dat wijst op algehele ontgifting, ontzuring en een betere bloedcirculatie. Sensationeel was de verbetering van een enorme spatader achter mijn ergst versleten knie, een jaar of 40 geleden ontstaan nadat de knie op slot zat en monsterlijk opzwol. Daar had ik vooral last van als het warm was, maar tot mijn verbazing is de spatader in een paar weken zodanig verbeterd dat ik zelfs bij 35-40 graden niet aan de medicijnen hoef. Verder veel minder stijve spieren en gewrichten bij het opstaan, zelfs bij vochtig weer, en veel minder trek in zoetigheid. Ook is er duidelijk gunstig effect op een jarenlange en hardnekkige uitslag in mijn gezicht.

Ook bijzonder: de verbeteringen zijn blijvend, wat ik merkte toen ik een paar dagen zonder zat. Ook hier sla ik wel eens een dag over omdat ze niet waterbestendig zijn en ik verslingerd ben aan het Atlantische zwembad voor de deur. Maar nog steeds gaan mijn knieën, en in hun kielzog een paar andere hardnekkige kwaaltjes, vooruit.

Door deze wonderlijke en snelle resultaten van de PowerStrips™ ben ik zo enthousiast geworden dat ik distributeur ben geworden. In mijn ogen kunnen veel meer mensen baat hebben bij dit bijzondere product. Het Amerikaanse sfeertje van Multi Level Marketing is helemaal niet mijn ding, maar ik neem het maar voor lief door de wonderlijke resultaten en mijn hoop dat ik mijn eigen knieën kan blijven behouden.

Meer informatie, onder andere de PDF folder om te downloaden, vind je op Trance Form en op mijn officiële PowerStrips ™ site.

Weer in Kikkerlanda

Mijn jaarlijkse zwerftocht in Kikkerland is alweer bijna ten einde. Na het traditionele vakantiehuis tijdens de bouwvak aan het Pomonaplein dit jaar geen “vakantie in vakantie” maar een paar weken in mijn Haagse huisje aan de Lange Beestenmarkt. Helemaal fris na de zoveelste opknapbeurt, de tel ben ik kwijt na 25 jaar.

Mijn voortschrijdende dematerialisatie kreeg weer een impuls omdat er nog steeds wat spullen in de berging stonden. Dus maar weer een doos boeken naar Paagman (voorheen de Slegte), de laatste stapel kunstboeken en een gesigneerd exemplaar van de Celestijnse belofte. Een paar mappen eigen tekeningen en schilderijen, affiches en folders uit de vorige eeuw richting papierbak en het laatste restje van mijn verzameling religieuze beeldjes naar Virtuele Malle Pietje. Met veel enthousiasme verkoopt Eric onder andere mijn CD´s en allerlei unieke familiestukken. Zoals deze "Antieke doopjurk met mutsje uit eind jaren vijftig, 2 maal gedragen".

Dit afschudden van de vorige eeuw en de lawine aan Haagse herinneringen kon de Spaanse sferen toch niet helemaal verdringen. Dit dankzij een hele leuke opdracht, de website voor restaurant La Flamenca.

Ondertussen in Zuid Afrika…. ook op deze plaats even aandacht voor schoonzus Magda, die daar deze maand vrijwilligerswerk aan het doen is. Kijk voor verdere details op Magda´s blog.

Vakantie in Kikkerland

Over het weer ga ik het maar niet hebben, daar weten jullie zelf alles van. Het jaarlijkse weerzien was weer erg gezellig en daarnaast ook nuttig. Mijn MacBook Pro is gerepareerd bij LJS aan de Lutherse Burgwal, er zit een nieuw moederbord in dat onder een verlengde garantie viel. En zelf ben ik, zoals elk jaar, in de revisie geweest bij Dr. de Valk. Maar ik blij dat ik weer thuis ben.

Ook al lijkt het niet zo, de laatste tijd heb ik vrij veel geschreven. Bijvoorbeeld over rust vinden in een steeds gekker wordende wereld en over een zoektocht naar alternatieven voor Adobe Creative Suite. En natuurlijk nog steeds over steden, de laatste twee zijn Barcelona en Gent.

Eilandhoppen

Hoewel ik voortdurend op mijn tandvlees loop, staat het leven de laatste tijd wel erg in het teken van reizen. Op La Palma is geen Mac-winkel, zodat ik 3 weken voor mijn reis naar Kikkerland weer een reisje maakte. Mijn geliefde MacBook Pro begaf het plotseling, zodat ik totaal ongepland ook eens kennis kon maken met het eilandhoppen voor nuttige doeleinden, niet zijnde vakantie. De vrienden en vriendinnen in Puerto Naos moeten geregeld "even" naar Tenerife en ik nu ook. Ieder heel uur gaan er 2 schattige kleine vliegtuigjes. Het is net zoiets als de trein van Den Haag naar Amsterdam en de frequentie is hoger dan de bus naar het noorden van La Palma. Kaartje kopen aan het loket, wel de bekende luchthaven-controle, maar binnen een kwartier zit je in het boemeltje. Na een half uurtje vliegen belandde ik in een stadse wereld met een Mac-winkel, grote warenhuizen, een vestiging van McDonalds en een Europees aandoend openbaar vervoer, waaronder een soort van Randstad-rail. Toch de dag ervoor eerst maar ff gebeld met de Canarische Mac-winkel, die heel toepasselijk Banana Computer heet. De situatie uitgelegd en een MacBook Air gereserveerd, want die liepen als zoete broodjes. Ook werd de locale techneut alvast ingeseind om naar de MacBook Pro te kijken. Dat alles zou gemakkelijk in 1 dag kunnen, want bewoners van de andere eilanden krijgen altijd voorrang, maar ik wou het rustig aan doen dus ben een nachtje overgebleven in het hotel naast de winkel.

Het plan om een MacBook Air erbij te kopen had ik al langer, juist om dit soort noodsituaties te voorkomen en ook om wat lichter te kunnen reizen. De MacBook Pro is niet ter ziele maar gezien de levertijden van onderdelen was het slimmer om hem in NL te laten repareren. En ondertussen kon ik wel uit de voeten met het kleine, platte en superlichte jonkie. Santa Cruz de Tenerife is voor een hoofdstad behoorlijk saai, dus na een lichte doch voedzame maaltijd en een wandelingetje naar het Auditorium van Santiago Calatrava, installeerde ik me op het dak van het hotel waar WiFi beschikbaar was. De blanco compie, die ik dus niet ff kon syncen met zijn grote broer, heb ik met behulp van downloads en mijn backup op USB-stick binnen no time naar mijn hand gezet. Hoewel de winter in Canarias lang duurde, had ik precies de korte, maar krachtige eerste hittegolf te pakken. Op La Palma steeg het kwik niet hoger dan 36 graden, maar Santa Cruz de Tenerife scoorde 42 en zelfs ik vond het bloedverziekend heet.

Desondanks is alles geregeld. Ik kreeg ook nog een externe HD kado, een beetje put en kalf-verhaal maar aan de andere kant beter laat dan nooit. Een kastje net iets groter dan een mobieltje dat met behulp van TimeMachine, een standaard Mac-prog, backups maakt. Ondertussen werd mij zo nu en dan gevraagd waarom ik niet gewoon een Windhoos-bak erbij kocht, die zijn immers wel te koop in Los Llanos. Arrggggghh! Geen haar op mijn hoofd...... Waarom? Vanwege de Mac zelf, het Mac OS, het gemak van een externe derde hersenhelft en het in een paar uur een verse compie geheel naar je zin en smaak op te kunnen tuigen. En bijvoorbeeld een programma als VoodooPad, een programma zoals programma´s bedoeld zijn: om het je gemakkelijk te maken. Een handige kruising tussen tekstverwerker, browser en notitieblok. Je gooit er tekst, afbeeldingen, mappen, programma´s, URL´s, e-mail-adressen in net zoveel pagina´s of tabbladen als je wilt. En dan kun je zo´n document zonodig ook beveiligen en er in zoeken met een sterke zoekfunctie, ik zou echt niet meer zonder dit soort handigheidjes kunnen.

Inmiddels ben ik weer een deurtje verder en uiteindelijk begonnen aan de jaarlijkse zomervakantie in Kikkerland.