Het Litecoin avontuur

Een paar maanden geleden vertelde iemand in het dorp dat hij zijn mobiel had opgewaardeerd met gratis verkregen Bitcoins en ik vond het concept “virtueel geld” intrigerend genoeg om er meer over te weten te komen.

Crypto Currency

Virtueel geld wordt niet door een centrale bank gedrukt en gecontroleerd maar bestaat uit algoritmes, waardoor het totale volume van te voren bepaald wordt. Omdat je ze niet onbeperkt kunt bijmaken, maar moet vinden waarbij de moeilijkheidsgraad steeds verder toeneemt, hebben ze een zekere waarde als ruilmiddel. Omdat zowel de aanmaak als de transacties in het netwerk plaatsvinden, wordt de bank als tussenpersoon en controlerend orgaan uitgeschakeld. Transacties zijn volledig anoniem en door de versleuteling beter beveiligd tegen fraude dan bijvoorbeeld creditcards.

De Bitcoin, gelanceerd in 2009, is inmiddels een geaccepteerd betaalmiddel. Deze munt is vaak in het nieuws doordat er mensen hemelschatrijk geworden zijn van de sensationele koersstijging. Zo gaat er een verhaal dat iemand in New York in de beginjaren een paar pizza’s heeft besteld voor 10.000 BTC, een bedrag dat nu meer dan 2,5 miljoen dollar waard is. De andere kant van de medaille is dat de moeilijkheidsgraad van de Bitcoin inmiddels zodanig is dat er professionele apparatuur en forse investeringen nodig zijn om ze te “minen". In 2011 volgde de Litecoin, die qua principe vergelijkbaar is maar wordt gemined middels de simpelere programmeertaal Scrypt, waardoor deze nog wel op huis- tuin- en keukenapparatuur is te vinden. Ook de Litecoin is hard op weg een gevestigd betaalmiddel te worden en zal ooit misschien de Bitcoin voorbij streven, omdat het uiteindelijke volume 84 miljoen Litecoins tegenover 21 miljoen geplande Bitcoins. De crypto-coin familie groeit gestaag in de vorm van “alt coins”, variërend van de grappige Dogecoin, de pornografische Titcoin tot de spirituele Reiki-coin. Een deel daarvan gebruikt dezelfde programmeertaal als de Bitcoin en een deel is verwant aan de Litecoin. De nieuwe, veel belovende generatie heeft zich ook al aangekondigd. Ethereum bestaat niet alleen uit de virtuele munt Ether, maar is eigenlijk een innovatieve programmeeromgeving. Hiermee zullen in de toekomst contracten gemaakt kunnen worden die na publicatie op het netwerk niet meer veranderd kunnen worden, net als de transacties van de huidige crypto currency.

Na deze algemene oriëntatie heb ik gekozen voor de Litecoin en ben aan de slag gegaan met behulp van de Litecoin Wiki. Overigens, ik gebruik Mac, voor Window en Linux zijn de benodigdheden programma’s ook beschikbaar en eventuele hardware nog beter. Kies je voor een andere coin, dan kun je even Googelen naar de desbetreffende info. De eerste vereiste voor een crypto coin is een “wallet", in mijn geval de Litecoin Core. Dit is je digitale portemonnee, met een overzicht van je transacties en van waaruit je betalingen kunt ontvangen en verzenden. Als je de Litecoin Core of een andere wallet opstart, moet deze gesynchroniseerd worden met het netwerk. De eerste keer kan dat dagen duren, waar dan weer een trucje voor is, zodat het maar een paar uur duurt. De keren daarna worden steeds alleen de laatste wijzigingen gesynchroniseerd.

Litecoin wallet, en wat nu?
Je hebt een lege portemonnee, maar hoe krijg je daar wat in? Daar zijn 3 manieren voor: met gratis geld van zogenaamde faucets (geldkranen) eventueel gecombineerd met gokspelletjes, Litecoins kopen of ze zelf gaan minen. Er is nog een vierde manier, Cloud mining middels een contract bij mining bedrijven maar dat heb ik maar even gelaten voor wat het is, omdat het naar mijn idee nog te schimmig is.

Faucets

Om met je wallet te oefenen is gratis geld best bruikbaar. Echt gratis is het niet want je klikt je een ongeluk op advertenties en Captcha plaatjes, dus je werkt ervoor. Gratis is het alleen in de zin dat het je geen traditioneel geld kost. In Faucetbox staan lijsten van faucetsites per coin, met beoordelingen en al, en de druppeltjes die je uit de aangesloten geldkranen perst komen bij elkaar in die ene box. Van daaruit kun je het laten uitbetalen op een door je wallet gegenereerd ontvangst adres.
Cryptospout is interessant met faucets en loterijen voor verschillende crypto coins, waar je per dag en per uur kunt aanmelden. Field Litecoins en vooral Moon Litecoin met zijn extra bonussen zijn relatief vrijgevig. Bij veel faucets kun je middels "referral links" extra bijverdienen door de sites aan anderen aan te raden, zoals hierboven.

Nu pas weet ik hoe gigantisch veel werk mijn dorpsgenoot heeft verzet om zijn mobiel op te laden met € 5 aan “gratis" Bitcoins. Volgens mij verdienen de hippies op hun kleedje voor de Spar per uur het honderdvoudige. Het punt is dat crypto coins 8 cijfers achter de punt of komma hebben. De faucets genereren inkomsten uit advertenties en betalen je voor jouw handelingen. Dit zijn bedragen waarvoor je, als ze zouden worden uitgedrukt in euro- of dollarcenten, je muis nog niet eens zou aanraken.

Het bedrag vermeerderen door middel van gokspelletjes is een mogelijkheid, bijvoorbeeld op Steal the pixels. Het blijft een kwestie van litoshi’s (een litoshi is 0.00000001 Litecoin) en je weet: "the house always wins". Hoewel je het inleggeld bij elkaar sprokkelt met klikken en dus ook niets verliest, behalve heel veel tijd. Maar om je wallet uit te proberen en eerst even te oefenen met het ontvangen en verzenden van je digitale geld, maakt het niet uit hoeveel nullen er achter de punt staan.

Litecoins (of andere cryptocoins) kopen
Als je in plaats van een paar luttele litoshi’s hele Litecoins in je wallet wil zonder een muisarm op te lopen, zul je al gauw overgaan tot “betaald” geld. Er zijn diverse beurzen voor Crypto currency, ook Nederlandse sites, waar je sinds kort met iDeal of Paypal kunt betalen. Bitcoins kon je al langer direct kopen, voor Litecoins en andere altcoins komen nu ook steeds meer mogelijkheden.

Ik heb mijn Litecoins gekocht bij Anycoin Direct en dat werkte prima. De enige kink in de kabel was de traditionele bank, die de eerste iDeal transactie niet vertrouwde, ook nog eens vanaf een buitenlands IP-adres. Terwijl ik zat te chatten met de helpdesk van Anycoin Direct, werd ik gebeld door iemand van de bank. Nadat die me het hemd van mijn lijf had gevraagd om te bepalen of ik het echt zelf was, beloofde ze de volgende transactie niet te blokkeren. Daarna ontving ik de Litecoins in mijn wallet, die even later door het netwerk werden bevestigd. Leuk om dit proces te zien en om ook een paar getallen voor de punt te hebben.

Litecoins minen
Dan kun je ook nog zelf Litecoins gaan minen (delven). Voor mij is dat lastig omdat MacBooks door hun compactheid oververhit raken als de processor continue op volle toeren staat te stampen. Veiliger is met USB mining dingetjes, maar die zijn voor de combinatie Litecoin (Scrypt) en Mac schaars en voor zover ze bestaan momenteel niet leverbaar. Om het uit te proberen heb ik wel alle stappen doorlopen om te gaan minen, waar ook weer een kleine studie voor nodig is.

In het kort installeer je een Mining programma, in mijn geval Asteroid, en meld je je aan bij een mining pool waar de leden hun rekenkracht bundelen. Ik heb gekozen voor WeMineLTC (EU), maar er zijn er meer en dat geldt ook voor andere coins. Bij de pool van je keuze maak je een account aan en vervolgens een worker (mijnwerker). Ook wordt hier een ontvangstadres gevraagd, zodat jouw aandeel van de door de pool gedelfde litoshi's aan jou kan worden uitbetaald. De naam en password van de worker voer je in in de Mining software en als het goed is gaat je teller dan lopen. Het werkt, maar bij mij met mate want binnen 10 minuten minen kan ik een ei bakken op de MacBook Air. Met bijvoorbeeld een desktop PC zou het meer zoden aan de dijk zetten, maar vergeet niet dat je bij zelf minen onkosten hebt in de vorm van elektriciteit.

Litecoins uitgeven
In tegenstelling tot de Bitcoin kun je met de Litecoin nog bijna nergens betalen, wat de Litecoin wallet het ideale spaarpotje maakt. Omdat de koers erg wisselt, zelfs per uur, kan de Litecoin interessant voor je zijn als je van beleggen houdt.

Zelf heb ik daar niets mee, ik vind vooral interessant dat dit geld digitaal is. Al is het natuurlijk wel spannend om te zien of ik er over 10 jaar een pizza of een zeiljacht van kan bestellen.

Meer weten?
Litecoin Startpagina365
Litecoin Startpagina

Eilandhoppen

Vijf jaar geleden moest ik naar Tenerife omdat mijn MacBook Pro het had begeven en ik er een MacBook Air bij wou hebben. De MacBook Pro is uiteindelijk in Nederland voorzien van een nieuw moederbord en doet het nog steeds ondanks de respectabele leeftijd van 8 jaar. De jongere MacBook Air deed het ook prima, totdat hij op een ongelukkige manier op de grond terecht kwam. Wederom een rondje Tenerife naar Banana Computers, de Canarische Apple Store.


Deze keer maar liefst 2 nachten gebleven om, bij gebrek aan vakantie dit jaar, toch even in een totaal andere, want stadse omgeving te zijn. Even cultuur snuiven, naar het warenhuis Corte Ingles en een maaltje heerlijke Sushi tijdens het overzetten van de Time Machine versie op de nieuwe MB Air.



Voor een deel was het natuurlijk een grote déjà vu, behalve dan de temperatuur. Vorige keer zat ik in mijn T-shirt 's nachts op het dak van het hotel, deze keer overdag zelfs met een dikke trui.

Ook in het land van de eeuwige lente is het weleens winter. Die begon half februari en is nog steeds niet afgelopen. Hier wat plaatjes vanuit huis. Regenbogen zie ik weleens vaker maar deze was bijzonder door dat witte rondje erboven: de maan. En een paar dagen later weer een unicum: sneeuw. Op die plek allang weer gesmolten, maar toch.

Nieuwe site voor Hennie

Websites moet weleens vernieuwd worden en deze keer was de vermaarde Haagse kunstenares Hennie van Diest aan de beurt.

 

De voormalige site was al bijna 10 jaar oud, waardoor de foto's van de schilderijen anno 2015 veel te klein waren geworden. Ook de huisstijl was hard aan vernieuwing toe.

Afgelopen zomer hebben we nieuwe foto's gemaakt en die in de afgelopen maanden verwerkt in de nieuwe one-page-scroll Muse site, al even kleurrijk als de vorige site. Nieuw zijn de alternate layouts voor tablet en mobiele telefoon, hier nader uitgelegd.

Hier een kleine impressie, maar je kunt het natuurlijk beter op ware grootte gaan bekijken: www.hennniediest.nl.
Bij de schilderijen die nog te koop zijn, staat de prijs vermeld en er is ook een Catalogus in PDF-formaat waarin deze allemaal bij elkaar staan.

En een open deur natuurlijk, maar als je ook je werk wilt presenteren op deze manier, laat het weten!

PowerStrips deel 2

Na mijn laaiend enthousiaste stukje over de PowerStrips in september moet ik nu, na bijna een half jaar, een paar kanttekeningen plaatsen.

Het sensationele effect van het begin is langzaamaan afgenomen en de verbetering zet zich niet voort, het is nu meer “pappen en nathouden”. Sommige verbeteringen zijn wel blijvend, zoals de afname van de zwelling in mijn rechterknie (met bijbehorende spatader) waardoor ik nog steeds beter loop dan voor de PowerStrips. De uitslag in mijn gezicht is weer terug, maar de PowerStrips doen daar nog steeds wat in de zin van sneller herstel van de huid.
Die tijdelijkheid is een vast patroon van mij. Colloïdaal zilver, Umeboshi en Kombucha, alles wat ik de afgelopen 20 jaar heb geprobeerd, werkte een tijdje fenomenaal en vervolgens niet of veel minder.
Het enige dat na al die jaren blijvend is gebleken is het Wholism Project. Als Nieuwe tijds-oudere past de kosmische dag energie gewoon erg goed bij mij en het groeiende assortiment behandelingen, dat zich richt op de geestelijke oorzaken van klachten, gaat alsmaar dieper. Iets wat bij al die buitenaf middeltjes natuurlijk niet zo is.
Maar als je iets mankeert in de categorie “alles al geprobeerd en niets helpt”, is het zeker de moeite waard om de PowerStrips eens te proberen. Ook blijkt er een verschil te zijn tussen oude, chronische kwalen en acute EHBO-achtige problemen, zoals een kwallenbeet of een brandplek. In deze gevallen is de pijn snel verholpen en geneest de plek sneller, zodat er geen middeltjes met bijwerkingen of ongewenste toevoegingen als hormonen nodig zijn.

De tweede kanttekening betreft het verkoopsysteem. Multi Level Marketing hoeft op zichzelf geen probleem te zijn maar het verdienmodel van FGXpress, de verkooporganisatie achter de PowerStrips, blijkt een hoog piramide-gehalte te hebben.
Ik heb niets met dat “business” gedoe en heb daarom eigen, niet-commercieel informatie-materiaal ontworpen voor op mijn site. Gaandeweg bleek er ook wel meer aan de hand dan alleen een hysterisch Amerikaans verkoop-sfeertje, zoals in dit artikel wordt geanalyseerd.

Gewoon als consument bestellen wat je nodig hebt en de PowerStrips op een niet-commerciële basis aan vrienden en bekenden aanraden wordt niet makkelijk gemaakt, maar is wel mogelijk. Wil je hier meer van weten, laat het dan weten!

Natuur-adoptie

Het Wholism Project is er niet alleen voor mensen, maar ook voor de energetische ondersteuning van dieren, planten en de aarde. Zo is het mogelijk om iets bijzonders te doen voor een stukje natuur naar keuze. Een maand geleden heb ik eindelijk een bezoek gebracht aan een Mariakapel in de bergen boven El Paso op La Palma, waar ik woon.
Ter plaatse vond ik de enorme boom naast de kapel veel interessanter, hoewel hij ondanks zijn indrukwekkende formaat droevig overkwam. Eenmaal thuis kon ik het niet nalaten om meer over hem te weten te komen.

De boom, een Pino Canario oftewel Canarische pijnboom, blijkt ongeveer 800 jaar oud en staat op het middelpunt van het eiland in the middle of nowhere. De oorspronkelijke bewoners van La Palma hadden een wegennet van keien, waarvan sommige delen tegenwoordig gerestaureerd zijn als wandelroute. De boom staat op de oude weg van de oostkust naar de westkust over de bergrug.

Tijdens de Spaanse verovering rond het jaar 1495 was het al een flinke boom met een holte, waar de soldaten tot hun verrassing een Mariabeeld in vonden. Dit is goed verklaarbaar, want een paar jaar voor de Spanjaarden hadden de Portugezen de oostkust veroverd. Het houten beeld bestaat nog en wordt beschreven als 15e eeuwse Vlaamse of Duitse gotiek. Ook niet vreemd, want in Santa Cruz onderhielden de Portugezen een levendige handel met de Lage Landen.
Maar destijds ging de vondst van het Mariabeeld als “wonder” de geschiedenis in, waardoor het een bescheiden bedevaartsoord werd. Later is “imagen” (beeld of beeltenis) ook wel eens opgevat als “verschijning” waardoor het verhaal nog mooier werd. Tot zover de geschiedenis.

Anno 2015 gaat het helemaal niet goed met Pino en er wordt door de boswachterij van alles aangedaan om hem te conserveren. Vanwege zijn ouderdom, de legende en de Mariacultus, waar de inwoners van El Paso nogal gek mee zijn omdat naar verluidt het dorp zijn bestaan dankt aan het beeld in de boom. Ondanks de afgelegen plek zijn er bijna dagelijks missen in het kapelletje en om de drie jaar wordt de opvolgster van het oorspronkelijke 15e eeuwse Mariabeeld in processie naar het dorp beneden gedragen.

Na het lezen van een wetenschappelijk rapport over de oudste Canarische pijnbomen, had ik iets van "die boom heeft zijn tijd gewoon gehad”, want deze boom blijkt de oudste van allemaal. Maar direct na mijn bezoek aan de boom deed zich een toevalligheid voor, waardoor ik de kwestie toch aan Bas en Marieke heb voorgelegd.
Zij adviseerden een Neutralisatie Verbinding natuur-adoptie en een Bodem Vitalisatie Verbinding natuur-adoptie, die ik vervolgens heb aangevraagd.

Op maandag 21 december (winter solstitium, het uitgelezen tijdstip om "iets" met een dennenboom te doen) ben ik weer naar boven gegaan om de Verbindingen ter plaatse te activeren. Dat is nogal een onderneming door de afgelegen plek (op de foto hiernaast zie je in het centrum, tegen de berghelling aan, iets wits), maar ik heb er zeker geen spijt van.
Het was er een perfecte dag voor, koud maar zonnig, en daarboven tegen de berghelling was het heel sereen. Na de activatie kwam de boom ineens blijer over. Klinkt raar, een blije boom, maar zo was het gewoon.

Wil je ook iets bijzonders doen voor een boom of een ander stukje natuur? Hier vind je meer informatie over Natuur-adoptie van het Wholism Project.












Rechts de locatie van Pino de la Virgen en la Ermita de la Virgen del Pino.

Hipster avant la lettre

Het “nieuws" heb ik nooit bijster interessant gevonden en van wat er in Nederland gebeurt krijg ik, levend op mijn steen, heel weinig mee. Eigenlijk alleen via Fokke en Sukke en een enkele column, waarvan dan ook weer een deel langs me heen gaat omdat ik niet weet waar het over gaat. Maar soms word ik nieuwsgierig, bijvoorbeeld naar het woord “hipster” dat ik telkens tegenkwam. Ben dus maar gaan Googelen en wat ik vond was best verrassend.

Hipsters blijken figuren te zijn die hun eigen gang gaan en een voorkeur hebben voor laagjes oude of zelfgemaakte kleren. Ze leven in hoge mate online en zitten met een icecoffee voor de Mac of met de iPhone te spelen. Zo ken ik er ook nog één. Alleen de leeftijd klopt niet, maar ooit was dat wel zo.

Er was een compie, zo’n CP/M geval waar je niet zoveel mee kon, dus brieven werden met de hand geschreven en geïllustreerd, en Googelen was een ritje op de halleluja-fiets naar de Openbare Bibliotheek.

Grappig om stil te staan bij deze veranderingen. Het had zijn charmes maar ik zal zeker niet beweren dat het vroegâh beter was. Dus maar gauw terug naar het hier en nu. Onlangs weer een site opgeleverd: MeesterBerry stond al in Muse, maar is nu one page scrolling.

Tot slot het weer. Na de koude kurkdroge winter van vorig jaar, heb ik de eerste oceaandepressie in dit huis mee mogen maken. Geweldig! Aan het uitzicht tijdens normaal weer ben ik nu wel gewend na 1,5 jaar, maar dit is weer nieuw. Ik stond dus weer om de haverklap op balcon. Hieronder een impressie van hoe zo'n storm aan land komt en overwaait, dit proces bestreek een dag of 2.

Weer terug van weggeweest en PowerStrips

Twintig jaar geleden werd ik er al voor gewaarschuwd dat vermoeidheidsklachten je niet vrijwaren van de gewone ouderdomskwaaltjes. Met andere woorden, heb je een keer energie, functioneren bepaalde lichaamsdelen niet zoals ze voorheen deden. In mijn geval mijn knieën. Het risico op een vicieuze cirkel door te weinig beweging wordt daardoor alleen maar steeds groter.

Echt vakantie zou ik mijn zomerse uitstapjes naar Kikkerland niet willen noemen, maar het is behalve gezellig om iedereen weer even te zien, ook altijd erg nuttig. Door tegen de wind in fietsen en huizen met te veel trappen werd ik daar nog meer dan hier met mijn neus op de feiten, of liever mijn versleten knieën gedrukt.

Dankzij een Partner Ontmoetingsdag van het Wholism Project waren daar ineens de PowerStrips™, een medisch hulpmiddel voor verlichting van pijn en andere klachten. Het bijzondere is dat er niet zo heel veel therapieën en geneesmiddelen te combineren zijn met de behandelingen van het Project, maar de PowerStrips wel. Direct een pakje gekocht en plakken maar….

Al de eerste paar dagen merkte ik duidelijk verschil, vooral in het fietsen tegen de wind en bruggen, lopen en zelfs traplopen. Overigens heb ik geen pijn, maar een disfunctie in de zin van stabiliteit, kracht en niet kunnen buigen, wat betekent dat de Powerstrips meer doen dan simpelweg het “verdoven" van pijn. Tegelijkertijd gebeurde er veel meer in mijn lichaam dat wijst op algehele ontgifting, ontzuring en een betere bloedcirculatie. Sensationeel was de verbetering van een enorme spatader achter mijn ergst versleten knie, een jaar of 40 geleden ontstaan nadat de knie op slot zat en monsterlijk opzwol. Daar had ik vooral last van als het warm was, maar tot mijn verbazing is de spatader in een paar weken zodanig verbeterd dat ik zelfs bij 35-40 graden niet aan de medicijnen hoef. Verder veel minder stijve spieren en gewrichten bij het opstaan, zelfs bij vochtig weer, en veel minder trek in zoetigheid. Ook is er duidelijk gunstig effect op een jarenlange en hardnekkige uitslag in mijn gezicht.

Ook bijzonder: de verbeteringen zijn blijvend, wat ik merkte toen ik een paar dagen zonder zat. Ook hier sla ik wel eens een dag over omdat ze niet waterbestendig zijn en ik verslingerd ben aan het Atlantische zwembad voor de deur. Maar nog steeds gaan mijn knieën, en in hun kielzog een paar andere hardnekkige kwaaltjes, vooruit.

Door deze wonderlijke en snelle resultaten van de PowerStrips™ ben ik zo enthousiast geworden dat ik distributeur ben geworden. In mijn ogen kunnen veel meer mensen baat hebben bij dit bijzondere product. Het Amerikaanse sfeertje van Multi Level Marketing is helemaal niet mijn ding, maar ik neem het maar voor lief door de wonderlijke resultaten en mijn hoop dat ik mijn eigen knieën kan blijven behouden.

Meer informatie, onder andere de PDF folder om te downloaden, vind je op Trance Form en op mijn officiële PowerStrips ™ site.

Weer in Kikkerlanda

Mijn jaarlijkse zwerftocht in Kikkerland is alweer bijna ten einde. Na het traditionele vakantiehuis tijdens de bouwvak aan het Pomonaplein dit jaar geen “vakantie in vakantie” maar een paar weken in mijn Haagse huisje aan de Lange Beestenmarkt. Helemaal fris na de zoveelste opknapbeurt, de tel ben ik kwijt na 25 jaar.

Mijn voortschrijdende dematerialisatie kreeg weer een impuls omdat er nog steeds wat spullen in de berging stonden. Dus maar weer een doos boeken naar Paagman (voorheen de Slegte), de laatste stapel kunstboeken en een gesigneerd exemplaar van de Celestijnse belofte. Een paar mappen eigen tekeningen en schilderijen, affiches en folders uit de vorige eeuw richting papierbak en het laatste restje van mijn verzameling religieuze beeldjes naar Virtuele Malle Pietje. Met veel enthousiasme verkoopt Eric onder andere mijn CD´s en allerlei unieke familiestukken. Zoals deze "Antieke doopjurk met mutsje uit eind jaren vijftig, 2 maal gedragen".

Dit afschudden van de vorige eeuw en de lawine aan Haagse herinneringen kon de Spaanse sferen toch niet helemaal verdringen. Dit dankzij een hele leuke opdracht, de website voor restaurant La Flamenca.

Ondertussen in Zuid Afrika…. ook op deze plaats even aandacht voor schoonzus Magda, die daar deze maand vrijwilligerswerk aan het doen is. Kijk voor verdere details op Magda´s blog.

Toegankelijkheid van websites op tablet en telefoon

Omdat websites steeds vaker niet alleen op computerschermen ook op mobiele telefoons en tablets worden bekeken, is het logisch dat er bij de bouw van een site nagedacht wordt over toegankelijkheid van de site op alle apparaten. Het toverwoord is “Responsive design” waarbij de site zich automatisch aanpast aan het apparaat waarop de pagina’s worden geladen. Maar de verschillen in schermformaten en resoluties zijn enorm. Daarbij gaat het niet alleen om de laatste modellen die nu in de winkel liggen, maar ook om oude meuk die nog steeds gebruikt wordt.
Het is een illusie om te  denken dat zo’n “one size fits all” de site optimaal zou kunnen weergeven op zowel een oude iPhone (320x480 pixels) als op de nieuwste iMac met een 27 inch scherm (5120x2880 pixels).

De enkelvoudige responsive site blijft gericht op een computerscherm, met de complexiteit van dien. De elementen ervan gaan zich geheid raar gedragen op een klein telefoonscherm. Daarbij moet zo’n hele site worden geladen via de vaak langzamere verbinding op telefoons.

Muse’s alternate layouts

Adobe’s Muse heeft een geheel andere benadering: alternate layouts. Als je het in een hokje wil stoppen is het een soort van “Adaptive design”, het alternatief voor “Responsive design”. Nu ben ik een enorme fan van Muse, dus niet helemaal objectief, maar ik vind er wel wat voor te zeggen om de enorme variëteit aan schermen op te delen in drie categorieën. In Muse heb je naast de gebruikelijke computer layout de keuze om alternatieve layouts toe te voegen voor tablet en telefoon. Deze layouts, omgezet in aparte html-pagina’s, worden automatisch weergegeven op de betreffende apparaten, overigens gewoon onder dezelfde domeinnaam.
Door de aangepaste layout is de weergave veel optimaler dat een enkele site voor alle apparaten kan zijn. Daarbij kun je de inhoud aanpassen aan de specifieke functie van het betreffende apparaat. Tablets hangen er letterlijk en figuurlijk tussenin, maar op een telefoon is gerichte informatie voor onderweg (zoals een belknop en een ingebedde Google maps plattegrond voor het bezoekadres) zinniger dan de hele site in een klein scherm te proppen.

Wel meer werk

Responsive design heeft het grote voordeel dat er maar een enkele versie van de site is. Ook al wordt die niet overal vlekkeloos weergegeven, bouwen en wijzigen is als vanouds enkelvoudig. De alternate layouts van Muse zijn aparte pagina’s en dit brengt extra werk met zich mee, zowel in de bouw- als de onderhoudsfase. Ga je net als ik mee in Adobe's filosofie van de specifieke functie van de mobiele versie, dan is de telefoon layout het probleem. Deze is vooral gericht op onderweg en daardoor beknopt.

 Maar op een tablet kan de bezoeker wel degelijk rustig lezen en dus zul je je content ook daarop aan willen bieden. Uiteraard kan er veel worden gekopieerd en geplakt uit de computer versie, maar het omzetten naar de tablet layout is een flinke klus die eigenlijk niet onderdoet voor een geheel nieuwe website bouwen.

Heb je veel dynamische content, dan is dit weer eens te meer een reden om deze goed te scheiden van de pagina’s met meer eeuwigheidswaarde, want ook wijzigingen zul je in beide layouts moeten aanbrengen.

Een nieuwe lente, een nieuwe site

Om de updates van Muse een beetje bij te houden, heb ik de  Trance Form site maar weer eens onder handen genomen. Meer plaatjes en minder praatjes, horizontaal gericht en "one page scrolling".

Laat me weten als je ook zo’n site wilt. Of een andere, want Muse heeft heel veel mogelijkheden om jouw info op een passende en overzichtelijke manier te presenteren op computerscherm, tablet en mobiel.

Memento Mori

Een leven. Als je er midden in zit, lijkt het eindeloos. Dan ineens is het voorbij en kijken anderen er op terug. Op 6 januari deden we dat met mijn moeder, Riet Knijnenburg. Voor mij kwam het niet uit de lucht vallen en kon rustig, tegen mijn gewoonte in, midden in de winter naar Nederland afreizen. Toch blijft het een hectisch gebeuren, maar vroeger of later overkomt het ons allemaal: ineens ben je wees. Nu is dat onvermijdelijk als je tegen de 60 loopt, maar toch is het zo’n moment waarop je meer dan anders na gaat denken over het leven. De dood hoort daar onlosmakelijk bij maar het is bizar hoe in onze cultuur mensen een naderend sterven niet zien, simpelweg omdat ze het niet willen zien. Op een kleine minderheid na (schoonzus Magda en ik) was er een heel circus aan de gang met behandelingen, medicamenten en voldoende calorieën, revalidatie en valse hoop op verder rekken.

Alles gericht om de realiteit zo lang mogelijk te ontkennen. Ooit is dat anders geweest, getuige de Romeinse Memento Mori wijnbekers. Gedenk te sterven, bij elke slok.

Toeval bestaat niet. Precies in de week tussen het overlijden van moeders (30 december) en de crematie, verscheen het artikel De kosmische dag en overgaan op de site van het Wholism Project. Een mooie illustratie van de twee verschillende zienswijzen, waarbij ik zo mijn duidelijke voorkeur heb. Het circus van ontkenning kan de realiteit niet veranderen en met al die pogingen daartoe is niemand gebaat, degene die overgaat zeker niet.

Vakantie in augustus

Het is al weer even geleden, maar in augustus ben ik zoals gebruikelijk weer op de vlucht geslagen voor de heksenketel van de Spaanse zomervakantie. Ik ben begonnen met 3 weekjes Den Haag, vervolgens 1,5 week noord Spanje en tot slot een weekje Maarssenbroek. Een gevarieerd uitstapje met natuur maar vooral veel cultuur, waarvan hieronder een kleine foto-impressie. In september was de kust hier weer veilig en Puerto Naos rustig en dan is het hier goed bijkomen van zo'n enerverende reis.

Voor degenen die niet snappen waarom ik tijdens mijn "vakantie" in Nederland ook nog eens op vakantie ga naar Spanje, waar ik woon: de afstand Bilbao - Amsterdam is ongeveer de helft van de afstand Bilbao - Canarische eilanden.

Foto's
1. Mijn fietsje als vanouds geparkeerd op het Lange Voorhout, tijdens de beelden tentoonstelling;
2. De schitterende katedraal van Burgos;
3. De Cantabrische kust bij Toñanes (in de buurt van Santander) waar ik op bezoek was in de herberg van Joaquín en Fernando.
4. Het Guggenheim in Bilbao


Dan nog wat nieuws van het creatieve front
Op verzoek heb ik laatst wat research gedaan naar webshops, een tot nu toe onontgonnen terrein. Als absolute winnaar kwam Ecwid uit de bus. Wil je hier meer over weten: hier een helder artikel over deze dienst. Ook heb ik een proefwinkeltje aangemaakt: KIKO kokos shop.
Verder staat op de info pagina van mijn site een downloadbaar Plan van Aanpak voor een website of een huisstijl.

Verhuisd!

Eindelijk echt blog-waardig nieuws! Op 22 april ben ik verhuisd, best een gebeurtenis na 8,5 jaar (3 overwinteringen en 5 jaar “vast”). De omgeving van mijn vorige appartement is in de loop der jaren geleidelijk aan in een gekkenhuis veranderd. In een local buurt in een gehorig en steeds dichter bevolkt gebouw met gestoorde buren, te hard staande televisies, een papegaai aan de overkant, een stuk of 15 keffende hondjes en het portiek grenzend aan mijn slaapkamer. Deze kakofonie deed de herinnering aan de inmiddels gesloten discotheek beneden vervagen, hoog tijd voor verandering!
 

Mijn huidige appartement in een Duits bejaardenflat is in veel opzichten precies het tegenovergestelde van het vorige. Het uitzicht is schitterend en de herrie is navenant vervangen door het geluid van de golven en vogeltjes.

Wonen in gemeubileerde appartementen heeft zo zijn voordelen en er zijn hier figuren die elk jaar wel een keer verhuizen. Je hoeft niet te verven, behangen en met meubels te sjouwen, en binnen een week is de operatie gepiept.

Wel schrok ik van de enorme hoeveelheid spullen die uit de kasten te voorschijn kwam. Had ik net nog een artikeltje geschreven over de zegen van weinig bezit, het bleken 2 ritjes in een Ford Fiesta waarbij ik zelf moest lopen omdat ook de voorstoel volgestouwd was.
Inmiddels heeft alles een plekje gevonden in mijn nieuwe huisje en er is nog een bestelling bij IKEA onderweg. Nog meer spullen :-O

Hier is het verschil in uitzicht nog wat uitgebreider te zien.

Bewuste taalverloedering

Omdat ik artikelen en teksten schrijf, word ik regelmatig gewezen op het feit dat ik schrijffouten maak. Dat doe ik bewust en moet steeds uitleggen waarom. Als je mij een beetje kent, weet je dat ik liever lui ben dan inefficiënt. Vandaar dit schrijfsel, kan ik voortaan volstaan met een link.

Om te beginnen maak ik mij regelmatig schuldig aan iets dat door taalpuristen gezien wordt als onderdeel van de „Engelse ziekte”. Geen afwijking van de botgroei door gebrek aan zonlicht, maar het verengelsen van het Nederlands. Deze "ziekte” heeft verschillende symptomen, maar mijn favoriet is het in mootjes hakken van woorden die je in het Nederlands eigenlijk aan elkaar hoort te schrijven.
Jaren geleden, toen ik begon te schrijven voor het web, merkte ik dat browsers geen tekstverwerkers zijn en de lange woorden niet afbreken. Zo ontstonden er soms lange gaten in de rechterkantlijn, die ik oploste door de lange woorden door midden te knippen. Daarna deed mijn dagelijks gebruik van Spaans de rest. Net als in het Engels worden in Latijnse talen de woorden niet aan elkaar geplakt. En terecht, want het is veel leesbaarder om ze los te schrijven. Omdat het hier gaat om 2 wereldtalen, is het volgens mij juister om te spreken van Nederlandse plakziekte dan van Engelse ziekte. Al kan het ook zijn dat ik lijd aan lange woorden fobie. Ja, dat bestaat! Het heet eigenlijk langewoordenfobie en de wetenschappelijke naam is hippopotomonstrosequipediofobie. Van afkeer tegen zulke woorden wil ik eigenlijk helemaal niet genezen worden.

Dan nog een handjevol Franse woorden. Ik hou van de Latijnse taalstructuur, hoor, Spaans is een verademing ten opzichte van de onlogische Nederlandse brij of brei. De Franse erfenis scheept ons vooral op met woorden die een uitgang van 3 letters hebben, waar een simpele letter o de lading ook wel dekt. Vandaar: nivo, buro en kado zonder zeventiende eeuwsche fratsen. De sch achterna, die vooral aan het eind van woorden terecht vervangen is door een enkele s.

Niet uit efficiency omdat het een letter scheelt, maar toch: sex. Volgens het groene, het witte of het paars-gestreepte boekje moet je „seks” schrijven maar dat vind ik er als woord, als plaatje zeg maar, gewoon niet uitzien. Nog afgezien van het jaren zeventig porno sfeertje wat er om heen hangt. Jaren zeventig porno sfeertje, of jarenzeventigpornosfeertje voor de (taal)liefhebbers, ik vind het nix.

Kortom, ik weet best hoe het hoort, maar zie geen reden om regels in stand te houden die niets toevoegen en soms zelfs afbreuk doen aan de leesbaarheid. Nu is het wachten tot ik het lef heb om dat D, T en DT geneuzel ook overboord te gooien.

Nieuwe site en artikelen

Sinds een paar weken is er een nieuwe versie van mijn site, gemaakt met Muse. De maanden die daaraan vooral gingen stonden in het teken van het zoeken naar nieuwe creatieve programma's. Een uitgebreid vergelijkend warenonderzoek, waarvan de bevindingen en uitkomsten beschreven staan in een inmiddels offline gehaald artikel.

Voor de gelegenheid heb ik daarna ook nog een artikel geschreven over Evernote als derde hersenhelft, dat voor meer mensen interessant kan zijn.

Wat de bloemen betreft: in februari staan in de hogere en koudere gedeelten van La Palma de amandelbomen in bloei. Geen Japanse kers dus, maar een Canarische Amandel.

Amigos de Puerto Caos

Dankzij een uniek Catalaans-Nederlands samenwerkingsverband heeft Puerto Naos, na New York, Parijs en Londen een eigen T-shirt! Onder de stamgasten wordt er al volop "wie van de 3" gespeeld. Het shirt (100% katoen) is momenteel verkrijgbaar in het wit met ronde hals in de maten XXL, XL, L, M, S en enkele kindermaatjes.

Update 2017: inmiddels is Don Quijote ter ziele en zijn de T-shirts collectors items geworden.

Laaghangende regenbogen en andere winterpret

Ik weet het, ik ben een hopeloze Blogger. Niet dat er helemaal nooit iets gebeurt, maar het komt er meestal niet van. Hier dan maar een updateje. Een paar maanden na Sevilla volgden de gebruikelijke 2 maandjes Nederland. Ook dit jaar weer een paar weken Rex (baardagaam) en een paar weken Hercules (kater). Zowaar kon ik deze zomer een paar keer ouderwets mijn kleurtje bijhouden, zodat ik hier gewoon weer herkend werd. Ondertussen was Puerto Caos veranderd in wat ik de Orilla ocupada noem, de Bezette oever. Je kunt de werkzaamheden hier live volgen. Alleen overdag, want de lantaarnpalen zijn van het slagveld verwijderd.

In september kwam er een invasie uit Nederland ter ere van de 80-ste verjaardag van moeders: behalve zijzelf Anneke, Eric en voor het eerst ook Magda en Servin. De gebruikelijke bezigheden op het strand werden even een paar weken aangevuld met dinertjes en toeristische excursies. Aan het eind van hun vakantie sloeg het weer al om, extreem vroeg in het jaar. De afgelopen 2 jaar heeft het nauwelijks geregend, maar als het wel regent, dan regent het goed. Op dit filmje van cameraman Eric kun je zien hoe mijn straat er dan uitziet.

De barre winterdagen kom ik mede door dankzij de oude iPhone 3 GS van Plien, ter vervanging van een letterlijk uit elkaar vallende Motorola en mijn zieltogende Palm One agenda. Een verademing, een mobieltje dat dezelfde taal spreekt als mijn MacBookjes en ook lekker te synchroniseren. Overigens heb ik nog steeds gewoon Prepaid en derhalve internet alleen thuis via de WiFi van de MacBook, zodat er wel de nodige handige apps op het iSpeeltje staan. De voorlopige Top 3:

• iPlaya voor het locale weer en getijden
• MoneyControl, de iVersie van mijn opschrijfboekje met de Lopende rekening bij Laly
• Sleep Cycle, interessant als je slaapstoornissen hebt of net als ik regelmatig total loss wakker wordt.

Sevilla

Na het eilandhoppen was dit jaar het vasteland aan de beurt, dus mijn jaarlijkse vakantietripje werd een weekje Sevilla. Ik kwam op het idee na het beschrijven van de stad voor VadeVo, waardoor de tijden van de POS herleefden, waarin werk en hobby een naadloos geheel vormde. Vandaar ook dat in mijn artikel Stedentrip naar Sevilla beschreven staat wat ik gezien en gedaan heb. Sevilla es una maravilla, oftewel een wonder. Een schitterende stad met gezellige, aardige en behulpzame mensen. Die hulp was nog wel eens nodig, bijvoorbeeld om de eerste dagen de weg te vinden in het labyrint van Santa Cruz. De eerste drie dagen was het nog volop winter, dat had ik weer als Canarische koukleum in wat bekend staat als de heetste stad van Spanje. Gelukkig sloeg het weer om en werd het lekker fietsweer.

Het Witte fietsenplan van de Amsterdamse provo's gecombineerd met de hedendaagse technologie heeft een geniaal systeem van openbare fietsen opgeleverd, waar ik dankbaar gebruik van maakte voor de langere stukken. Het oude centrum is er prima mee te behappen, la Macarena aan de andere kant was precies 22 minuten fietsen. Maar de relatief compacte stad staat bol van de schitterende Moorse, Gotische en Spaans-Barokke bouwwerken en musea over dit rijke verleden. Het onvermijdelijke Stendhal-syndroom heb ik gecompenseerd met badderen en massages in het Arabisch badhuis Aire de Sevilla.

En dan was er nog el Tenderete, het enige niet toeristische café van Santa Cruz, voor een wijntje met de tapas del día. Toen ik de laatste avond afscheid nam van barman Pepe vond ik er op de valreep nog een fotograaf voor alle bezienswaardigheden die ik niet heb bezocht en gefotografeerd. Ook heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om als afgevaardigde van Puerto Caos onze zwerver Jimmy te bezoeken, die al een paar maanden in tamelijk kritieke toestand in het Spaanse Brandwondencentrum ligt. Kortom, een veelzijdig en intensief reisje waar ik nog steeds van aan het bijkomen ben. Het slaperige Puerto Caos en het nog een paar weken rustige strand vormen een ideaal revalidatie oord. Eigenlijk heel La Palma, zoals een Sevillano het verwoorde: het Nationaal Park naast Tenerife.

Hier alvast wat foto's: in de tekst een punt van de openbare fietsen Sevici en de basilica en puerta de la Macarena. Hieronder de schitterende kathedraal en het uitzicht vanaf de Giralda, het indrukwekkende Plaza de España in het Parque Maria Luisa en een Moorse binnenplaats van het Real Alcazár.

Meer foto's zijn binnenkort te bekijken op de VadeVo website.

2012 – het jaar van veranderingen

Een tijdje terug heb ik er al eens over geblogd, maar nu is het ineens zover: het jaar 2012. Waarschijnlijk is er geen jaar waarover zoveel gezegd en getikt wordt. Daar doe ik gezellig een schepje bovenop, want qua veranderingen is het jaar voor mij goed begonnen.

Om te beginnen ben ik per 1 januari geëmigreerd. Dat klinkt veel ingrijpender dan het is, want in de praktijk ben ik al een paar jaar geleden verhuisd en succesvol uitgeburgerd. Maar nu is ook de papierhandel geregeld en dat is een belevenis op zich. De bureaucratie is hier onbeschrijfelijk. Instanties als de Vreemdelingenpolitie, het stadhuis en het ziekenfonds lijken als hoofdtaak het verzamelen van zoveel mogelijk papier te hebben. Daarop moeten zoveel mogelijk stempels worden gezet door zoveel mogelijk medewerkers en daarnaast ook nog zoveel mogelijk andere instanties en bedrijven aan het werk gehouden worden. Het kost tijd, maar ik zag de lol wel van in, als een gratis absurdistisch theater. Hoewel op elk bureau een computer staat, zijn formulieren nodig om die collectieve papierberg verder aan te laten groeien. Maar een stapel papier is ook verdomd handig om formuleren in te kunnen vullen bovenop een toetsenbord. In 2012 kun je zomaar 30 jaar terug in de tijd.

Aan de andere kant ben ik 30 jaar vooruit in de tijd gegaan, want ik leef tegenwoordig op pure energie. En dat bevalt in alle opzichten prima. Na een ronduit moeizaam jaar, zit ik eindelijk weer op een acceptabel energieniveau. De afgelopen paar maanden werd ik steeds gevoeliger voor allerlei voedsel, waardoor mijn menu steeds eenzijdiger werd. Maar ik moest blijven eten, want ik had nog steeds honger. Na het weglaten van bananen, sinaasappels, tropische vruchten, kaas en yoghurt, noten, tomaten, chocola en mijn dagelijkse cortado (kleintje koffie met melk) was ik het echt zat. Hoog tijd voor een drastische verandering in de vorm van de Liefdesvoeding Verbinding, een behandeling van Bas en Marieke in het kader van het Wholism Project. Ik kan het iedereen aanraden, maar in het bijzonder ME/CVS-patiënten met voedselintoleranties en diabetes 2. Energetisch voedsel voelt heerlijk gelijkmatig aan, in tegenstelling tot de volgevreten pieken en hongerige dalen van het fysieke eten. Nu ben voortdurend verzadigd en heb geen moment honger gehad. In het begin nog wel trek op de uren dat ik vroeger at en dan snaaide ik de tussendoortjes die ik er vroeger bij deed. Maar ook dat wordt steeds minder.

Inmiddels ben ik een kleine 2 weken verder en eet nog nauwelijks fysiek eten. 's Ochtends vind ik het wel lekker om rustig wakker te worden met een glas sap en een stuk fruit. 's Avonds eet ik hapjes als een crackertje met een ansjovisje, een bakje mais-chips of een handje olijven . Ook ben ik 2 keer uit eten geweest, want dat hoort er hier nu eenmaal bij. Nog steeds gezellig en lekker, een salade of een kleine portie groenten en een wijntje erbij, net als “vroeger”.
De reacties van anderen zijn erg amusant, want voor de meeste mensen is wat ik doe onmogelijk. Zeker hier, waar iedereen de hele dag bezig is met eten. Als er niet gegeten wordt, wordt er over gepraat en daar tussendoor worden de boodschappen gedaan, het eten klaargemaakt en uitgebuikt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik van dat hele gedoe af ben. Dat mensen me voor gek verslijten en/of verwachten dat ik het niet lang meer maak, neem ik op de koop toe. Eén verlichte geest heeft 1 week later mijn voorbeeld gevolgd. Laly, een goede vriendin, werkt zo hard in haar kroeg dat gezond en rustig eten er meestal bij inschiet. Zij had zo haar eigen praktische reden, maar is al even enthousiast als ik.

Vakantie in Kikkerland

Over het weer ga ik het maar niet hebben, daar weten jullie zelf alles van. Het jaarlijkse weerzien was weer erg gezellig en daarnaast ook nuttig. Mijn MacBook Pro is gerepareerd bij LJS aan de Lutherse Burgwal, er zit een nieuw moederbord in dat onder een verlengde garantie viel. En zelf ben ik, zoals elk jaar, in de revisie geweest bij Dr. de Valk. Maar ik blij dat ik weer thuis ben.

Ook al lijkt het niet zo, de laatste tijd heb ik vrij veel geschreven. Bijvoorbeeld over rust vinden in een steeds gekker wordende wereld en over een zoektocht naar alternatieven voor Adobe Creative Suite. En natuurlijk nog steeds over steden, de laatste twee zijn Barcelona en Gent.